เดิมที มนุษย์ก็แสดงออกไป ตามความคิด หรือความรู้สึกของตน
แต่บางครั้ง มนุษย์ก็ต้องสวมหน้ากากไว้บ้าง เพื่อรักษาน้ำใจ หรือเพื่อความอยู่รอด หรือเพื่อเพิ่มผลประโยชน์ใส่ตัว หรืออะไรก็แล้วแต่
เมื่อมนุษย์มีมากขึ้น ยิ่งต้องแก่งแย่งกันมากขึ้น
มนุษย์ก็ยิ่งต้องหาทางเอาตัวรอด วิธีการเอาตัวรอดอย่างหนึ่ง ก็คือการสร้างภาพลักษณ์ตนเองให้ดูดี ทั้งที่ความจริงแล้ว ตัวเองอาจไม่ได้ดีจริงก็ได้
อย่างเช่น พวกโฆษณาสินค้าต่างๆ บางชิ้นก็โฆษณาเกินจริง หรือการทำสัญญาต่างๆ ก็แอบมีผลประโยชน์อยู่เบื้องหลัง ให้ฝ่ายตนได้เปรียบ และกรณีอื่นๆ แล้วแต่จะคิดได้
เมื่อคนรู้ตัวเองแล้ว ว่าถูกหลอก ก็จะสูญเสียความเชื่อใจไป
แม้ว่าจะยังมีผู้ที่จริงใจ ไม่หลอกลวงคนอื่น แต่เขาก็ไม่อาจได้รับความเชื่อใจจากคนที่เคยเสียความเชื่อใจไปแล้ว
คนจริงใจเหล่านี้ ก็ต้องมาหาวิธีพิสูจน์ความจริงใจของตน ให้มันยุ่งยาก แถมบางทีแม้จะพยายามพิสูจน์สักเท่าไร ก็ไม่ได้รับความเชื่อใจ
บางที แม้จะเอาหลักการทางวิทยาศาสตร์มาอ้าง ก็ไม่ทำให้เชื่อใจได้ เพราะอีกฝ่ายจะอ้างว่า หลักการที่ว่ามาโม้หรือเปล่า
แม้จะเอาตำรามาอ้าง ก็ไม่ทำให้เชื่อใจได้ เพราะอีกฝ่ายจะอ้างว่าแอบไปพิมพ์ตำรามาเองเพื่อหลอกคนอื่นหรือเปล่า
เมื่อความจริงใจ ไม่อาจทำให้ได้รับความเชื่อใจได้ ความจริงใจก็ค่อยๆสูญสลายไป จนในที่สุด คนที่จริงใจบางคนก็กลายเป็นคนสร้างภาพหลอกลวงในที่สุด
แล้วสังคม จะหาความเชื่อใจกันได้จากไหนอีก
ช่วยกันเป็นคนที่จริงใจ เพื่อสร้างความเชื่อใจขึ้นมาใหม่เถอะ
