นี่คือกุ้งตัวหนึ่ง ที่เลี้ยงไว้ในถังไฟเบอร์กลาสหลังบ้านผมเอง ขนาดถังกว้างประมาณ 55 ซม. ยาวประมาณ 80 ซม.
ซื้อมาจากตลาดจตุจักรตั้งแต่มันตัวกระจึ๋งเดียว แค่ 4 ซม. เท่านั้น เลี้ยงไปเลี้ยงมา มันก็ตัวยาวถึง 10 ซม.
ชื่อวิทยาศาสตร์ของมันคือ Cherax quadricarinatus
ชื่อที่พวกเลี้ยงสัตว์น้ำสวยงามเรียกกัน คือ กุ้งเรนโบว์


มันออกไข่ได้แล้ว


พอไข่ฟัก ก็เอาลูกมันมาอนุบาลในถังพลาสติกเล็กๆอีกถังหนึ่ง

อนุบาลอยู่ 3 เดือน ลูกกุ้งชุดนี้ก็มีขนาดความยาวตั้งแต่ปลายหัวจรดปลายหาง เป็น 3.5 ซม.
บ้านที่ผมอยู่ในปัจจุบัน ก็ไม่ได้มีพื้นที่มากนัก เลี้ยงต่อไปจนโตทั้งหมดก็คงล้นบ้าน

จึงลองไปสำรวจหาแหล่งขายกุ้งที่จุตจักร

ก็เจอร้านค้าร้านหนึ่ง มีกุ้งแบบเดียวกับเราขายอยู่เต็มร้าน
สอบถามว่าได้มาจากไหน เจ้าของร้านก็ตอบว่า "พีี่มีลูกทีมของพี่อยู่ เขาเลี้ยงลงบ่อดิน เพาะได้ทีละเป็นพันตัว เขาก็เอามาส่งให้เรื่อยๆ"
ถามว่าเขาจะรับซื้อกุ้งของเราไหม เขาก็ตอบว่ารับซื้อกุ้งที่เราเพาะได้ ตัวละ 5 บาท

วันรุ่งขึ้น ผมคัดกุ้งที่ได้ขนาดทั้งหมด 8 ตัว แพ็คใส่ถุง
นั่งรถไฟฟ้าจากสถานีช่องนนทรี ไปจนถึงสถานีสะพานควาย เดินต่ออีก 20 นาที ก็เอากุ้งไปส่งถึงร้าน

ได้รับเงินมา 40 บาท
นี่คือเงินก้อนแรก ที่หาได้่ด้วยตัวเอง จากวิชาชีพเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ
ที่เคยขายดอกจอกได้นั้น ไม่นับ เพราะเป็นพืชน้ำ ไม่ใช่สัตว์น้ำ

หักค่ารถเมลล์ 8 บาท ไป - กลับ รวมเป็น 16 บาท
หักค่าบัตรรถไฟฟ้า 22 เที่ยว เที่ยวละประมาณ 16.50 บาท ไป - กลับ รวมเป็น 33 บาท
รวมค่าเดินทางทั้งสิ้น 48 บาท

ทำไมผมถึงต้องดันทุรังไปส่งกุ้ง ทั้งที่คัดตัวที่ได้ขนาดพอ แค่ 8 ตัวนะหรือ
ก็เพราะผมบอกเจ้าของร้านไปแล้ว ว่าจะมาส่งให้ ถ้าผมไม่ไปส่งผมก็กลายเป็นคนขี้โม้ ไม่รักษาสัญญา เสียความน่าเชื่อถือ

ความจริงแล้ว ฟาร์มกุ้งของผมในตอนนี้ มันก็แค่ถังไฟเบอร์ 1 ใบ กับถังพลาสติกอีก 2 ใบ มีแม่พันธุ์กุ้งที่ขนาดแค่ 10 ซม. เพียง 2 ตัว
แถมเจ้าของฟาร์มยังขายลูกกุ้งรุ่นแรกขาดทุนค่ารถอีก นี่ยังไม่รวมค่าถัง ค่าพ่อแม่พันธุ์ ค่าอาหาร ฯลฯ จะเรียกว่าฟาร์มกระจอกก็ไม่ผิดนัก

ก่อนหน้านี้ ผมเคยซื้อลูกกุ้งมาเลี้ยงเอง 3 รุ่น แล้วก็ล้มเหลวหมด บ้างก็ล้มหายตายจาก บ้างก็ปีนต้นไม้หนีออกจากกะละมัง

ยังไม่พอ ก่อนจะเลี้ยงกุ้ง ผมก็เคยเลี้ยงปลาเงินปลาทอง ปลาคาร์ป และปลาสวยงามอีกหลายชนิด แล้วก็เจ๊งหมด

กว่าจะมีลูกกุ้งไปขายเองเป็นครั้งแรกได้ ก็ล้มเหลวไปหลายรอบ

ท่านผู้อ่าน จะเอาผมไปเปรียบเทียบกับฟาร์มใหญ่ๆ ขายกุ้งได้ทีละเป็นพันตัว หมื่นตัว แสนตัว แล้วดูถูกผม ก็ไม่แปลก เพราะมันก็ถูกอย่างที่ท่านดูจริงๆ

ผมยังนับว่าโชคดี ที่มีโอกาสได้ลองผิดลองถูก ในถังไฟเบอร์กับกะละมังเล็กๆเหล่านี้ จะเจ๊งก็แค่ในถังกับในกะละมัง ไม่ใช่ในบ่อใหญ่ๆพื้นที่หลายไร่

จะว่าไป คนบางคนที่ประสบความสำเร็จกับฟาร์มใหญ่ๆ อาจจะเริ่มมาจากถังไฟเบอร์ หรือตู้ปลาเล็กๆเพียงไม่กี่ตู้ก็ได้

วันนี้ มีคนดูถูกว่าฟาร์มผมเป็นฟาร์มกระจอกได้

แต่ผมจะไม่ยอมโดนดูถูกเช่นนี้ตลอดไปหรอก
ต่อไป ฟาร์มผมจะใหญ่กว่าที่เป็นอยู่ เลี้ยงกุ้งให้ได้ตัวใหญ่กว่านี้ ส่งขายให้ได้มากกว่านี้ และประสบความสำเร็จในวิชาชีพนี้มากกว่านี้ให้ได้