หลังจากที่ผมแปะ Entry เรื่อง "แนะนำหนังสือน่าอ่าน" ผมก็รู้สึกไม่อยากอัพบล็อกเรื่องปรัชญาที่ซ้ำกับในหนังสือที่ผมแนะนำให้อ่าน เขียนบล็อกเองทั้งที ก็อยากจะเขียนเรื่องที่ไม่ค่อยซ้ำกับคนอื่น
และผมก็ไม่ต้องการดองบล็อกต่อนานๆ
วิธีที่จะทำให้ผมอัพ Entry ต่อไปได้ก็คือ สร้างผลงานมาแสดงในบล็อกนี้
นางฟ้าละอองดาว
งานนี้ ฉายเดี่ยว ไม่ได้ให้คนอื่นช่วยวาดลายเส้นให้
ละอองแสงระยิบระยับ ไม่ได้ใช้ Paint Tools วาดเองทั้งหมด ใช้ Effect สำเร็จรูปช่วย
วาดคนเดียวก็ลำบากมาก ผมเคยกล่าวหลายครั้งว่า วาดรูปแล้วรู้สึกเหมือนกำลังทรมาณตัวเอง ผมไม่ใช่คนที่เรียนศิลปะโดยตรง ผมไม่ใช่คนที่รู้หลักกายวิภาคเป๊ะๆ ผมไม่ใช่คนที่วาด Perspective ได้ถูกต้องเป๊ะๆ แต่ผมก็ต้องพยายามวาดให้มันถูกต้องและออกมาสวยด้วย มันรู้สึกเครียดและกดดันมาก
Nicca เคยบอกผมว่า "ถ้าเครียดนัก ก็เลิกวาด"
แต่ผมก็ยังวาดต่อ
เพราะผมรู้ว่าผมจะมีความสุข เมื่อเห็นรูปที่ตนเองวาดเสร็จแล้ว และผมรู้สึกว่ามันสวยมาก
และรูปหลายๆรูปที่ผมวาด ผมต้องใช้มันในโครงการใหญ่ที่กำลังทำอยู่ด้วย